Velfortent

Det er sant at det var skepsis og motstand mot kollektivet då det blei etablert på ærverdige Hiimsmoen. Det er lett å smila litt av nå, men skepsisen botna ganske sikkert i redselen for å få eit trygt lokalsamfunn forandra. Det må vera lov å seia og tru at Hiimsmoen kanskje har forandra suldalssamfunnet litt, om enn det blei på ein ganske annan måte enn dei som var redde, såg føre seg.

  For den uvanlege bedrifta bidrar med meir enn arbeidsplassar og lokal handel og leveransar. Meir enn rehabilitering av ein tradisjonsrik bygningsmasse. Det mest synlege for bygdefolket; andletet utad, er sjølvsagt Fargeriet. Kafeen i Gata med heimebakt brød, konditorvarer ein storbydisk verdig, og suldalskost som komler. Tett innpå dei ein får frå gryta hennar mor. Ein fin møtestad, ein viktig arbeidstreningsstad og ein viktig arbeidsplass.

  Og gjennom åra har kanskje Hiimsmoen også bidratt til å gjera oss litt meir romslege og mindre redde. Stødig drift, dyktige tilsette og dedikert arbeid har bidratt til å byggja ned tersklane og til å byggja opp toleransen. Stein på stein og utan store ord, men med resultat som talar for seg sjølv.

  Vel fortent, Hiimsmoen med utmerkinga, det er ein høveleg takk for både timelege og meir evige verdiar de bidrar med. Vel driv kollektivet ei uvanleg og for mange eksotisk drift. Men det er den same idealismen og trua som driv alt fram, anten det er våronn eller terapi; sansen for arbeid har kollektivet og bygda saman.