Topp opp og ned

Så godt som heile bøtteballetten som kasta seg utfor Snønuten denne påska.

Tiåringen Snønuten Open vart eit renn for rekordbøkene. Aldri før har fleire kjørt og aldri før har det blitt kjørt så fort.

  Påskeaftan var det tid for det etterkvart tradisjonelle og eksklusive Snønuten Open, i år for tiande gong. Og jubileumsutgåva gjorde så vist ikkje skam på tradisjonen. Det var inviterte deltakarar som til vanleg held til i heile landet, frå Kristiansand i sør, til Tromsø i nord. Felles er at dei alle på ein eller annan måte er knytte til Suldal.

  Det var rekorddeltaking i 2012-utgåva. Heile 30 deltakarar kjørte på tid. Og det vart sett rekordtid for nedfarten, både i dame- og herreklassen. Men løpet er meir enn berre kappestriden dei godt og vel 1000 høgdemetrane frå toppen og ned til målpasseringa.

Fleire etappar

”SNO-general” Mads Drange fortel at dette er eit høgdepunkt for ei kjerne av unge vaksne suldøler og deira vener, som gjerne ikkje treffest så mange andre gonger enn akkurat under påskerennet. Felles for dei er skigleda.

  Den psykologiske krigføringa hardnar til langfredag, under trekninga av startnummer. For mange blir òg dei siste skiprepareringane unnagjort då.

  Den neste milepælen er samlinga ved butikkane på Suldalsosen. Her møtest dei fleste deltakarane, og bilane blir fylte ppp. Så står det berre att å kjøra til øvre Suldal, spenna på seg skia og gje seg i kast med fjellheimen.

  Turen opp til toppen, med innlagt matpause, er lang nok til at oppdateringane på året som har gått kanskje er unnagjort.