Med ryggen mot veggen

For rapporteringa om sprekken i sandhallen er mest like galen som overforbruk, både i form og innhald. Det kan ikkje vera meining i at formannskapet er dei som formeleg sist får vita om eit overforbruk på rundt tre millionar kroner i eit prosjekt som har vore såpass omdiskutert som sandhallen. Og det er noko heilt gale fatt når realitetane i saka formeleg er gøymde vekk mellom linjene, og det ikkje ein stad står skrive i klartekst om kva som har føregått. Suldal har valt å bretta opp skjorteermane for få opp ein sandhall, til glede for seg sjølv, volleyballforbundet og Rogaland fylkeskommune. At Suldal bidrar med meir enn brøken i trepartssamarbeidet tilseier, er eit medvite politisk val av ein kommune som tar rolla som samfunnsaktør.

  Men den politiske volleyball-begeistringa kan ikkje vera meint som noko blankofullmakt, og ordførar Torkel Myklebust tar ikkje akkurat munnen for full når han omtalar situasjonen som uheldig.

  For om hallen er flott og kan generera mykje bra, er den langt utføre kommunens kjerneoppgåver. At politikarane får servert ekstrarekninga på overtid og må betala med ryggen mot veggen, er alvorleg.