Tysseland blømer

Trygt plassert hjå foreldra Bergit og Anders, får Torunn (2) ein oppvekst som ikkje skal vera dominert av geografi, sjølv om Tysseland for mange er meir ein plass på kartet enn ein plass å vaksa opp.

300 meter over havet, i enden av ein avstikkar frå fylkesveg 520 ligg Tysseland. Avsidesliggjande og isolert? Det kjem an på auga som ser.

Dei med alle ungane

– På ein halvtime kan me nå Sand, Sauda eller Vikedal, så eg vil ikkje seia at me ligg usentralt til, og me ligg nær arbeidsmarknaden fleire plassar, fortel Bergit Marvik Tysseland.  

  – Då me fekk nummer fi re, vart me berre ”dei med alle ungane”, ler Bergit, der ho sit med minstejenta Torunn på fanget, nummer seks i rekkja. 26. april fylte ho to år. Dei eldste barna, tvillingane Anne Jorunn og Ola, er 20 år, og Jone er 18 år. Så eit lite opphald, før dei to gutane Osmund og Anders Johan, som nå er 13 og 11 år, kom. Og til slutt veslejenta. Dei to eldste og minstejenta vart fødde på sjukehus, medan midtsjiktet kom til heime.

Heimefødslane

Bergit fortel at den første heimefødselen ikkje var planlagt. Jordmora var kommen i hus, men guten hadde ikkje tid til å venta på nokon skyss. Også under den andre heimefødselen gjekk det i glattaste laget, men den var planlagt. Ungen som skulle komma, hadde det travlare enn jordmora. Då ungen var kommen trygt fram på si reise, var ikkje jordmora kommen lenger enn til Honganvik. Men Bergit og Anders tok det som det kom.

  – Det er viktig å kjenna seg trygg i situasjonen. Heldigvis har eg ein roleg mann som ikkje spring av, så det gjekk bra; han er vand med både lemming og kalving. Jordmora kom etter kvart. Ho er eineståande, og det var nok ein viktig faktor for heimefødsel. Den siste fødselen gjekk heilt etter oppskrifta, med jordmora på plass.

Les vidare i papir-/pdf-utgåva