Moroa ut av medisinglaset

Med pølser, action og is var det nok ikkje mange av dei unge som tenkte hardt på at dei var med på noko helsebringande, og nettopp det var noko av det beste med heile arrangementet laurdag.

  For me høyrer det og veit det så altfor vel, fleire og fleire av oss, også ungane våre, blir feitare og mindre rørlege. Skjerm og cola, søppelmat og stillesitjing er ei arv ungane glatt tar i mot når dei er ute av barndommens ivrigaste springing. Det fell så lett, vår kultur har ein svært tilgjenleg feitt- og sukkermarknad, og det krev sin forelder i kampen mot litrane med brus.

  Med ein kultur som på mange plan går på kroppen laus, er svaret frå styresmaktene folkehelse. Det er ei erkjenning på godt og vondt, for kor fornuftig og gjennomtenkt helsestrategiane framstår, er det eit gedigent nederlag at staten må rykka ut til eit ansvar som må seiast å høyra til på den enkelte vaksne sine skuldrar.

  På den andre sida, ansvarlege helsestyresmakter er ikkje i stand til å sitja roleg og sjå på at befolkninga sit og et seg utføre; og så lenge folkehelse også representerer store potensielle reknskapspostar, kjem sjølvsagt tiltaka.

  Og då er det viktig at prosjekta ikkje har den minste snev at medisin-lukt over seg. Er det noko barn og unge treng å bli minna på er det gleda og spenninga ved å klatra i trea, byggja hytter og la seg oppsluka i bekkjen. Eller kjøra cross, stå på ski og rullebrett. Det klarte kommunen og lagslivet i strøkent samarbeid i helga.