Nynorsk til bruk

Nynorskfolket er tida nok trassige, prega som ein er på godt og vondt av å vera minst. Og mest medhersa. Det manglar ikkje på nordmenn som elskar nynorsk. Når den berre står sjarmerande og raudblussande i bunad med noko poetisk på hjarte og utan tankar for å blanda seg i sakspapir og meir alvorlege ting.

Det er lett å forsvara nynorsken i lys av dei mange flotte poetane og forfattarane som har søkt inn til kjernen av både sommarnatta og hjartet på dette flotte språket.

Men nynorsken er ikkje mindre eigna som slagferdig kommentator- eller nyhendespråk, det er berre ikkje alltid så enkelt å få auge på når mange av dei mest profilerte pennane tar den breiaste vegen.

Kultur-og debattredaktør i Bergens Tidende, Hilde Sandvik frå Erfjord, har valt annleis. Med ein penn som både kan det kvasse og det vare på nynorsk, er ho både ei viktig stemme og eit godt førebilete. 

Her er kjærleikserklæringa hennar til nynorsken, henta frå kommentaren hennar Kjærleikens sørgereis i BT: Språket er personlegdomen min, identiteten min, det skinet eg ser verda gjennom. Står noko verkeleg på spel, kan eg aldri skrive «spill». Leiken er aldri lek, kjærleik aldri kjærlighet og saknet alltid mykje sterkare enn savn.

Det er ord frå ein penn som har våga og funne nynorsken tung og sterk og poengtert nok for presse-kvardagen. Måtte det bli fleire.