Ja til kvardagsnynorsk

Utdanningsminister Kristin Halvorsen vurderer å kutta ut karakter i norsk sidemål. Noregs Mållag uttaler til NRK at dei fryktar for statusen til nynorsken. Utan karakter reknar mållaget ikkje med at elevane vil bry seg om å læra sidemålet. Det er viktig at nynorskleiren ikkje blir eit sytekor. I naturen overlever den mest tilpasningsdyktige. Eit språk som blir halde kunstig i live har kanskje ikkje livets rett? Det er viktig å understreka at det ikkje er nynorsk som blir knuffa ut over sidelinja. Det er sidemålet. Det er kanskje naivt å tru at dette kan koma nynorsken til gode, men heilt urimeleg er det ikkje. Argumenta slår begge vegar. Utan å måtta bruka skuletid på bokmål, kan målforma foredlast i nynorskskulane, og kanskje færre vil byta målform når dei kjem høgare i utdanningssystemet. Det er rett at eksponeringa er massiv frå bokmålet, men det finst lysgløtt òg. I statistikken over målform i NRK, gjekk bruken av nynorsk opp med to prosent frå 2007 til 2008, på bekostning av kategorien dialekt, frå fire prosent til seks. Eit halmstrå? David hadde i si tid ikkje mykje å stilla opp med mot Goliat heller. Eller Rosenborg borte mot AC Milan i Champions League i 1996/97-sesongen. Eit viktig mål må vera å ta i bruk målforma på dei områda der det er muleg. Nynorsk er ikkje berre eit språk i Jon Fosse sine teaterstykke. Nynorsken må visa att der språkbrukarane brukar tida si, slik at språket blir relevant for dei. Ein stor innsats har blitt gjort for å få Facebook (Fjesboka?) og Wikipedia ut på nynorsk. Eit anna område det ligg store mulegheiter i, er spel-industrien. Den har passert filmindustrien i omsetnad, og er ein integrert del av mange barn og unge sin kvardag, der dei verkeleg involverer seg i det dei held på med. Kven tek opp hansken og pressar på for å få Wordfeud på nynorsk?