Festmånaden mai

Innboksen på eposten i ein avisredaksjon er eit mangslunge syn ein måndags morgon, og i månaden med dei lange og lyse, om ikkje så varme kveldane, og dei mange fri-og festdagane blir ikkje kontrastane minst.

Som nynorsk-elskar og kultur-og matglad er det jo ikkje vanskeleg å la seg sjarmera av at pressemeldinga om at det nå er klart for lansering av nynorsk kvitvin. Her blir det dikt på etikettane, og aktørane bak lovar at lyrikken tilliks med vinen ikkje treng særleg med tolking.

Definitivt reklame ja, du mest høyrer det klingande målet og ser dei slanke glasa med lyst strågult drikke på eit fint dekt bord med kniplingar og blomar.

Då er ikkje alkoholen like stilig på indre kai i Haugesund. For rett nedanfor den hyggelege silkebrisen frå sommarfesten, ligg loggen frå nattas politiarbeid.

Korte og konsise meldingar frå byens natteliv der det ikkje akkurat er mykje lyrikk å henta. Her er det krangling, utslåtte tenner, ordensforstyrring, arrestinnsetjing, promillekjøring, knusing av ruter og vald mot politiet. Felles for dei aller aller fleste oppdraga politiet har hatt denne natta er at folk er snydens fulle. Eller i alle fall fulle nok til å gjera ting dei ikkje ville drøymt om i edru tilstand.

Skal me ikkje få ta oss eit glas vin til fest?!

Det er den klassiske forsvarsmekanismen me tar fram når me er stilte overfor alkoholens enorme skadeverknader. Eit kort resyme frå ei helgenatt hjå politiets operasjonssentral i Haugesund er berre ein flik. Det fortel verken om sorga heime eller samfunnskostnadene, og begge faktorane er enorme.

Jo då, me skal nok fortsatt drikka vin på sivilisert vis. Men må me halda så krampaktig i det fine glaset at me gløymer å ta debatten på om me verkeleg har råd til å stå med hovudet i sanden mens me drikk.