Titanicbyggjaren

Det er råd å gå ned i skroget på Håvard sin modell. Litt trangt, så det er godt at turen ikkje er så lang denne gongen.

Interessa starta då han såg spelefilmen Titanic. Etter det vart han inspirert til å laga seg ei bok om den store interessa si. Den brukte han adventstida på å laga. Ideen om å ta det eitt steg lenger, å faktisk byggja sjølve båten, var det ein klassekamerat som gav han.

  – Han sa til meg: Du som er så interessert i Titanic; kan du ikkje heller byggja båten, så slepp me å få vondt i hovudet av at du sit og ser på Titanic på dataen heile tida.

Gjenbruk

Det var sparket han trong for å setja i gang med byggjeprosessen. Litt hjelp frå faren har han fått, og klassekameratar har vore innom og hjelp til litt, men i hovudsak er det Håvard som har gjort arbeidet. Men å byggja ein båt høgt oppe i eit byggjefelt, langt frå alt som heiter sjø, er inga enkel sak. Til alt hell mangla det ikkje materiale til båten.

  – Eg har brukt borda som vart skifta ut på terrassen bak huset.

Krevjande bygging

Så var det til å setja i gang med sjølve bygginga. Litt hjelp fekk han av far sin, men mesteparten har han gjort sjølv. Og det har han kjent på kroppen.

  – Eg har brukt to månader på å byggja båten, men eg har hatt litt pausar innimellom, for eg har vore litt sliten. Men å svinga hammaren og saga tærer på meir enn berre musklane.

  – Eg har fått seks blodmelter etter å ha slått meg på fingrane og ei skrape etter at eg kom borti handa med saga. Men så var det ein snekker på fjernsynet som sa: Ein snikkar som ikkje får nokre sår er ingen snikkar.