Likskap og rettferd

Orda er høgaktuelle i Suldal om dagen. Der rådmannen først ville la eitt minutt bli øksa over ungdomsskulen på Nesflaten og deretter oppdaga fem bortkomne minutt som ho nå vil gjera frelsaren for skulesteget i øvre Suldal.

  At minutt lar seg telja må ikkje lura nokon til å tru at dette argumentet er meir vitskapeleg enn andre grunnar til å forskjellsbehandla Nesflaten. Reisetidene for ungdomsskuleelevane som bur lengst unna Sand, er allereie i lengste laget. Avgjerda om å la fem minutt bli tunga på vektskåla er eit skjønn frå rådmannens side. Med fakta-rotet har administrasjonen kløna til ei sak som alt var vanskeleg, og kanskje er rådmannens nye innstilling eit forsøk på sårt tiltrengt husfred.

  Samstundes er det klart at ordføraren, uavhengig av minutt-tala, støttar synet som er framført av fleire bygdefolk i krinsen. Nemleg at Nesflaten har så spesielle utfordringar i tida at ungdomsskulen der bør få vera slik den er. Det er på høg tid at Senterpartiet grunngir kvifor dei så langt har motsett seg ei flytting av skulen, når tidsforskjellane til dei andre grendenes skuleveg er så små som dei er.

  Det var mange som etterlyste samfunnsrekneskapen for dei respektive grendene då ungdomsstega blei nedlagde og flytta i 2008/2009. Men verken Erfjord, Ropeidhalvøya eller Jelsa fekk gehør i ei sak der innsparingane var saksbehandlaren, og der sosiale og pedagogiske aspekt blei attåt-argument.

  At den administrative og politiske leiinga nå trekkjer inn samfunnsrekneskapen for utelukkande ei grend, er vanskeleg. Kanskje finst det tungvegande samfunnsøkonomiske grunnar for å forskjellsbehandla, men då burde alle grendene fått vore med i det same reknearket.