Publisert 18.04.2012

Likskap og rettferd

Det skal vera Gudmund Hernes som har sagt at likebehandling ikkje gir rettferd.

Orda er høgaktuelle i Suldal om dagen. Der rådmannen først ville la eitt minutt bli øksa over ungdomsskulen på Nesflaten og deretter oppdaga fem bortkomne minutt som ho nå vil gjera frelsaren for skulesteget i øvre Suldal.

At minutt lar seg telja må ikkje lura nokon til å tru at dette argumentet er meir vitskapeleg enn andre grunnar til å forskjellsbehandla Nesflaten. Reisetidene for ungdomsskuleelevane som bur lengst unna Sand, er allereie i lengste laget. Avgjerda om å la fem minutt bli tunga på vektskåla er eit skjønn frå rådmannens side. Med fakta-rotet har administrasjonen kløna til ei sak som alt var vanskeleg, og kanskje er rådmannens nye innstilling eit forsøk på sårt tiltrengt husfred.

Samstundes er det klart at ordføraren, uavhengig av minutt-tala, støttar synet som er framført av fleire bygdefolk i krinsen. Nemleg at Nesflaten har så spesielle utfordringar i tida at ungdomsskulen der bør få vera slik den er. Det er på høg tid at Senterpartiet grunngir kvifor dei så langt har motsett seg ei flytting av skulen, når tidsforskjellane til dei andre grendenes skuleveg er så små som dei er.

Det var mange som etterlyste samfunnsrekneskapen for dei respektive grendene då ungdomsstega blei nedlagde og flytta i 2008/2009. Men verken Erfjord, Ropeidhalvøya eller Jelsa fekk gehør i ei sak der innsparingane var saksbehandlaren, og der sosiale og pedagogiske aspekt blei attåt-argument.

At den administrative og politiske leiinga nå trekkjer inn samfunnsrekneskapen for utelukkande ei grend, er vanskeleg. Kanskje finst det tungvegande samfunnsøkonomiske grunnar for å forskjellsbehandla, men då burde alle grendene fått vore med i det same reknearket.

Publisert 12.04.2012

Sjølvplaging

Det framstår kanskje litt slik, men det er ikkje og kan ikkje vera noka bombe at rådmannen nå føreslår å flytta ungdomsskuleelevane på Nesflaten til Sand.

Bomba i denne saka er at politikarane i 2008 gjekk inn for ei samanslåing, med eit unnatak som ikkje baserte seg på anna enn ei vag førestilling. Nemleg at reisetida frå grendene i øvre Suldal er så mykje lenger enn dei andre lange skulevegane.

Men å skåna Nesflaten den gongen sparte ikkje politikarane nemneverdig for ein vond og opprivande debatt og prosess. Og nå skal eit nytt lag folkevalde inn og ta ein ny runde med det vanskelegaste politikarar kan driva med.

I sist runde var innsparinga basen i samanslåinga, prosessen var ein ledd i den kommunale slankekuren, og mange syntest det var vondt at skulestrukturen skulle seljast for nokre få millionar kroner.

Nå er beveggrunnen ønsket om å likebehandla skulane, seier oppvekstsjef Sigrund Kleppa som har skrive saksframlegget.

Men i dei fire sider lange saka står det veldig lite om verdien av likebehandling, men desto meir om økonomiske oversikter, reisetider og folketalsutvikling. Viktige ting det også, men dei korresponderer ikkje med det som er hovudgrunngivinga. Som i sist runde, då innsparinga låg bak, medan sosiale og pedagogiske fordelar blei attåt-argument.

Historia er ikkje brukande til mykje anna enn å læra av, og i så måte bør denne saka tilsvara eindel vekttal. Nå må politikarane retta opp den feilen som blei begått i 2008, og bygdefolket på Nesflaten få gjennomgå den same sorgprosessen som resten av grendene måtte då.

Og så får me håpa at nokon klarer å løfta dei lyse sidene av endringane som verken handlar om kroner eller øre.