Leiar
Publisert 18.05.2012 Melding til mottaker Å setja pris på det Denne veka har bunad og fest site laust i Suldal. Onsdag var det duka for opning av Osbergtunnelen der samferdsleminister Magnhild Meltveit Kleppa og ein bunadspynta og glad ordførar kunne erklæra den rasfarlege vegen for utbetra og sikra. At dagen blei liggjande inntil nasjonaldagen er i grunnen slik det måtte vera; rassikringstiltak i dette formatet er ikkje kvardagskost her inne, trass i at hovudpulsåra, riksveg 13, snor seg fram som eit bleikt, forsvarslaust barn mellom stupbratte fjellsider høgt over fjorden. Det er her me lever. Og når me dagen etterpå trør i festkleda og begir oss ut i eit landskap der mai har servert snø langt ned i nuten, så kjenner me det nok. At det vakre og det uføreseielege står side om side. Dette er det landskapet som har forma oss og mentaliteten vår opp gjennom tidene. Suldal er vakker og vill, og det er godt å ha dagar der me treffest og kjenner på høgtid og glede. Kampen for tilværet, anten det er folketalet, arbeidsplassane, rassikringsmidlane eller rammevilkåra, er ein heilt naturleg del av kvardagen for aktørar som brenn for kommunen vår, og det manglar ikkje på behov å ta tak i. Nettopp derfor er to festdagar etter kvarandre som bestilt ei veke i ein kjøleg, men ikkje desto mindre vakker mai månad. Me har godt av å gleda oss over det me får til, over det som er fint og over det som går godt. Frå fridomen og grunnlova vår, til løftet rassikringsprosjektet på Osberg er. Me treng dagar der me kjenner det som er sant; at me høyrer saman, me som bur her. At me høyrer til i dette landskapet som kan ta pusten både frå fastbuande og langvegsfarande. Me treng dagar der me kjenner at det er nettopp denne felleskapen som er grunnen til at me somme dagar klorer på og andre dagar heiser flagget. Twitter Facebook MySpace Flere

Publisert 18.05.2012

Å setja pris på det

Denne veka har bunad og fest site laust i Suldal. Onsdag var det duka for opning av Osbergtunnelen der samferdsleminister Magnhild Meltveit Kleppa og ein bunadspynta og glad ordførar kunne erklæra den rasfarlege vegen for utbetra og sikra. At dagen blei liggjande inntil nasjonaldagen er i grunnen slik det måtte vera; rassikringstiltak i dette formatet er ikkje kvardagskost her inne, trass i at hovudpulsåra, riksveg 13, snor seg fram som eit bleikt, forsvarslaust barn mellom stupbratte fjellsider høgt over fjorden.

Det er her me lever. Og når me dagen etterpå trør i festkleda og begir oss ut i eit landskap der mai har servert snø langt ned i nuten, så kjenner me det nok. At det vakre og det uføreseielege står side om side. Dette er det landskapet som har forma oss og mentaliteten vår opp gjennom tidene. Suldal er vakker og vill, og det er godt å ha dagar der me treffest og kjenner på høgtid og glede. Kampen for tilværet, anten det er folketalet, arbeidsplassane, rassikringsmidlane eller rammevilkåra, er ein heilt naturleg del av kvardagen for aktørar som brenn for kommunen vår, og det manglar ikkje på behov å ta tak i. Nettopp derfor er to festdagar etter kvarandre som bestilt ei veke i ein kjøleg, men ikkje desto mindre vakker mai månad.

Me har godt av å gleda oss over det me får til, over det som er fint og over det som går godt. Frå fridomen og grunnlova vår, til løftet rassikringsprosjektet på Osberg er.

Me treng dagar der me kjenner det som er sant; at me høyrer saman, me som bur her. At me høyrer til i dette landskapet som kan ta pusten både frå fastbuande og langvegsfarande. Me treng dagar der me kjenner at det er nettopp denne felleskapen som er grunnen til at me somme dagar klorer på og andre dagar heiser flagget.

RSS feed

Været

Leiar

Å setja pris på det