Igjen er det berre å slå fast at komiteen for Ryfylkedagane har mange gode grunnar til å klappa seg på skuldra. Det er eit imponerande mangfald av aktivitetar som er sett i spel over Suldal. Mange, og ikkje minst barna, elskar stemninga i Gata når dufta av grillmat og sukkerspinn ligg lågt over bodene og hundrelappane sit laust som tiarar. Bodene er ein god møteplass og handelsstad, men ikkje minst veldig god reklame for flinke og driftige lokale småskala-produsentar.

  Handel er og blir ein viktig bit i Ryfylkedagane. Og det er sjarmerande at den kan få ei form slik den gjer i den yrande Gata laurdagen, der både spekepølser og fargerik plastikk inngår i ein tradisjonsrik marknadssymfoni.

  Det er ikkje så mange år sidan det var på snakk å skru ned plastikk- og tivolifaktoren på festen og å laga meir politisk korrekte aktivitetar som for eksempel spikking for dei yngste. Det hausta ikkje akkurat skrøyt, og når komiteen i år gjer litt endringar, er tivoliet framleis med, om det er lite. Det er bra. Draumen om klissete gigantslikkepinnar og ein runde i ein karusell skal bli sann i ein barndom av og til. Det lar seg ordna på Sand denne helga, men i flott kombinasjon med både kultur og natur. Både guida nutturar og kulturelle festframsyningar med vårt eige kammerorkester og unge talent frå kulturskulen vitnar om ein kommune i fest-balanse med plass for både søtt og salt, lett og tungt.

  Det står ikkje på programmet, det er så godt som servert. Nå er det for suldølen å ta føre seg og smaka på festen og sleppa seg litt laus.

  Swahili har sitt vidgjetne uttrykk hakuna matata som eit uttrykk for den bekymringsfrie stilen. Den sit ikkje like laust i indre Ryfylke som i Afrika, men me har eit ord me også, og me treng det av og til. Å vera sutalause.